<body bgcolor = "black"><script type="text/javascript"> function setAttributeOnload(object, attribute, val) { if(window.addEventListener) { window.addEventListener("load", function(){ object[attribute] = val; }, false); } else { window.attachEvent('onload', function(){ object[attribute] = val; }); } } </script> <iframe src="http://www.blogger.com/navbar.g?targetBlogID=34966435&amp;blogName=H%C3%A9r+s%C3%A9+gle%C3%B0i,+h%C3%A9r+s%C3%A9+glaumur&amp;publishMode=PUBLISH_MODE_BLOGSPOT&amp;navbarType=BLUE&amp;layoutType=CLASSIC&amp;searchRoot=http://heidurh.blogspot.com/search&amp;blogLocale=en_US&amp;homepageUrl=http://heidurh.blogspot.com/&amp;vt=-5873281838569408872" marginwidth="0" marginheight="0" scrolling="no" frameborder="0" height="30px" width="100%" id="navbar-iframe" allowtransparency="true" title="Blogger Navigation and Search"></iframe> <div></div>



Get ekki beðið eftir september... þá á ég líka afmæli

Flugmiði til Tel Aviv??
Check!

Búið og gert, klappað og klárt. Brottför þann 12. september, tveimur dögum eftir að við komum heim frá Króatíu. Við þurfum sko að pakka búslóðinni til að flytja til Íslands eftir að við komum heim frá Króatíu. Mér finnst svo sjúklega leiðinlegt að pakka niður að ég ákvað að skreppa til Ísrael á meðan Jói sér um að pakka. Hann er hvort eð er svo góður í því. Annars er gaman að segja frá því að í eina og sama mánuðinum heimsæki ég bæði löndin sem Jói bjó í sem barn og unglingur, skemmtileg tilviljun. Mér finnst hrikalega spennandi að vera að fara til Ísrael en ekki þykir mér síður spennandi að vera að fara að hitta Steinu mínu og fá að eyða með henni nokkrum dögum.

Spurning hvort mér sé treystandi til að ferðast ein. Hef komist að því að ég er ekkert rosalega góð í því að vera ein. Þegar Jói fór til Íslands um daginn vildi hann skilja lyklana sína eftir hjá nágrönnunum af því hann var svo viss um að ég myndi læsa mig úti. Það hnussaði nú bara í mér þegar ég tilkynnti honum að ég gæti nú alveg séð um mig sjálf og svo væri heldur ekki hægt að læsa lyklana inni þar sem ekki er hægt að loka útihurðinni nema með lyklinum. Það er skemmst frá því að segja að ég var búin að týna lyklunum (úti í almenningsgarði) áður en Jói var lentur á Íslandi. Daginn eftir gerðist ég handlagin húsmóðir og setti nýja peru í ljóskastarann í eldhúsinu. Það gekk ekki betur en svo að kastarinn bráðnaði og reyk og plastlykt lagði um alla íbúðina. Jói var ekkert svaka ánægður með mig þegar hann sagði að ég mætti velja hvort ég hringdi á rafvirkja eða slökkviliðið. Núna eldar hann í myrkri í eldhúsinu...

Annars er ég bara að skrifa ritgerð....svona þið sem ekki vissuð.